Ono što počinje kao putovanje ka moru ubrzo se pretvara u silazak u podzemlje savremene Bugarske. Jedne noći, usred polja, iz voza silazi Stranac – uznemirujući putnik posle čijeg dolaska ništa ne ostaje isto – i pronalazi nelegalni rudnik.

U njegovim galerijama naučnici-ugljenari i stanovnici čitavog podzemnog grada tragaju za ugljem, toplinom i kakvim-takvim smislom. Tamo putnik sreće Kolimečkova, svog druga, učenika i izdajnika, a eksplozija u utrobi zemlje odvodi ih još dublje, do raskošne ciganske svadbe u napuštenim hodnicima rudnika. Rudnik, ostarelo selo i propala crkva čine tri oslonca romana o zemlji raspolućenoj između blata, ludila i metafizike.

Da li je Stranac novi mesija, odbegli ludak, svedok, iskušavač ili samo prazno mesto u koje drugi upisuju sopstvene strahove i nade? Aleksijeva gradi roman-lavirint o zaboravu, tami, krivici, ljubavi i ljudskoj potrebi da se i u najdubljem mraku pronađe pukotina svetlosti. Njen jezik je raskošan, precizan i nemilosrdan, sa izuzetnim sluhom za detalj, ritam i dijalekatske slojeve govora.

Sveti vuk nije još jedan balkanski roman o marginalnom i odbačenom, već snažna metafizička proza o onome što ostaje kada se čovek suoči sa sopstvenim dnom. Ovenčan Nacionalnom nagradom za roman godine 2019. i Nacionalnom nagradom Peroto za savremenu bugarsku prozu, ovaj roman potvrđuje Elenu Aleksijevu kao jedan od najupečatljivijih glasova savremene bugarske književnosti.

Sveti vuk je kao vrtlog – sporo uvlači, duboko potapa i dugo ne pušta.