Fantastični roman smešten je u 1866. godinu, na istorijskoj pozadini Austrijsko-pruskog rata, i odvija se kroz nekoliko narativnih ravni koje se međusobno prepliću i dopunjuju. Njegova centralna tema je relativnost kazne i njenog izvršenja. Osnovna priča – potraga dvojice detektiva za tajanstvenim počiniocem serijskih ubistava, koja se prepliće s krvavim ratnim sukobom – osvetljava raskol između individualnog ubistva, koje društvo osuđuje i kažnjava, i institucionalizovanog ubijanja u vojsci, koje se, naprotiv, nagrađuje i uzima kao uzor.

Glavni junak paralelne priče jeste stvarna istorijska ličnost Leopold fon Zaher-Mazoh, sin praškog načelnika policije, koji svojim životom i književnim delom oličava istoimeni koncept mazohizma – preokret kazne u kom ona ne izaziva bol, već kažnjenom donosi užitak. Treća priča nas vodi u visoku politiku: nakon poraza od Pruske, Austrougarska donosi sudbonosnu odluku da pobunjenim Mađarima dodeli autonomiju, dok će lojalne Čehe „kazniti” zakonima na nacionalnoj osnovi. Na kraju romana, sve narativne niti spajaju se u iznenađujućem raspletu.

Prema mišljenju pesnika Bogdana Trojaka – Stančik je stvorio „najpraškiji” roman savremenosti.